آن را كه « 1 » بوته حايل « 2 » باشد ميان زر و آتش و گل بوته چنان بغايت آتش نپذيرد كه زر را جرب « 3 » بتواندى « 4 » گداخت و بوره بدان يبوست كه بر وى غالبست چه اندر و هيچ رطوبت نيست حرارت آتش چندان پذيرد كه زر را زود چرب « 5 » بگدازد بدان كه حرارت آتش بيشتر قبول كند از گل بوته چون صدرتى « 6 » مىباشد آتش را « 7 » تا بزر رسد و اندر مس رطوبت بيش « 8 » است كه اندر « 9 » آهن و دليل برين آنست كه آهن را بحيلهء « 10 » بتوان « 11 » گداخت و مس به زودى نگدازد « 12 » پس بدين سبب آب « 13 » اندر اوانى آهنين « 14 » زودتر « 15 » گرم گردد « 16 » از آنچه در مسين . « 17 »

--> ( 1 ) - س : از بهر آنكه . ( 2 ) - ت : حامل . ( 3 ) - ت : جرب . س : خوب . ( 4 ) - س : بتواند . ( 5 ) - چنين است در نسخهء ت . س : خوب . ( 6 ) - چنين است در نسخهء ت . س : مند روز . ( 7 ) - س اين كلمه را ندارد . ( 8 ) - س : بيشتر . ( 9 ) - س : در . ( 10 ) - ت : كيله . ( 11 ) - ت : نتوان . ( 12 ) - ت : بكدازد . ( 13 ) - س اين كلمه را ندارد . ( 14 ) - س : آهنى آب . ( 15 ) - س : زود . ( 16 ) - س : شود . ( 17 ) - س افزوده : من عين آنيه .